ბრენდის ფოტოსტილი - რატომ არ კმარა უბრალოდ ლამაზი ფოტო

კომპანია გვირეკავს: ახალი პროდუქტის ხაზი გვაქვს, ფოტოები გვჭირდება. ვიღებთ, ვაბარებთ, თითოეული კადრი ცალკე ლამაზია. ორი კვირის მერე კი მარკეტინგის მენეჯერი წერს - „ფოტოები კარგია, მაგრამ ფიდში როგორღაც არ ჯდება".

ეს კომერციულ გადაღებებში ყველაზე ხშირი პრობლემაა და თითქმის არასდროს არის მიზეზი ფოტოგრაფის ხელი. მიზეზი ის არის, რომ გადაღებამდე არავის უთქვამს, რა წესები აქვს ბრენდს.

ფოტოსტილი ბრენდის ნაწილია, არა გემოვნების საკითხი

ბრენდი ლოგო არ არის. ბრენდი ფერების, შრიფტების, ტონისა და - რაც ყველაზე ხშირად ავიწყდებათ - ფოტოსტილის ერთობლიობაა.

დაფიქრდით ერთ წამს: მომხმარებელი თქვენს ლოგოს წამის მეასედს უყურებს. ფოტოებს კი წუთებს - ფიდში სქროლისას, საიტზე, კატალოგში, რეკლამაში. ე.ი. ბრენდის ვიზუალურ აღქმაზე ფოტოები ლოგოზე მეტად მუშაობს.

როცა ფოტოსტილი განსაზღვრული არ არის, ყოველი გადაღება სხვანაირი გამოდის. ერთი თბილი, ხის ფონზე. მეორე ცივი, თეთრზე. მესამე მუქი და კონტრასტული. ცალ-ცალკე სამივე კარგია, ერთად კი ისე გამოიყურება, თითქოს სამი სხვადასხვა კომპანიაა.

ფერი - აქ იშლება ყველაზე ხშირად

ვთქვათ, ბრენდის იდენტობა ცივია: მუქი ლურჯი, ნაცრისფერი, თეთრი. ფოტოგრაფი კი პროდუქტს თბილ, ხის ზედაპირზე იღებს, რადგან ასე „უფრო მყუდროა". კადრი ლამაზია, ბრენდის გვერდით კი უცხოა - თითქოს სხვისგან ნასესხები.

ეს გემოვნების დავა არ არის, ტექნიკური საკითხია. ფონის ფერი პროდუქტზეც აისახება: ხის თბილი ზედაპირი პროდუქტის თეთრ ნაწილს მოყვითალოდ აქცევს, ცივი ნაცრისფერი კი მოლურჯოდ. რეტუშში ამის სრულად გასწორება მხოლოდ ხარისხის დაკარგვის ხარჯზე შეიძლება.

პრაქტიკული დასკვნა მარტივია: ფოტოგრაფს ბრენდის ფერები გადაღებამდე სჭირდება, HEX კოდებით და არა სიტყვებით. „ლურჯი" ორმოცდაათი სხვადასხვა ლურჯია.

რა უნდა იცოდეს ფოტოგრაფმა, სანამ შუქს დადგამს

• ფერთა პალიტრა HEX კოდებით - ძირითადი და დამხმარე ფერები
• განათების ხასიათი: ხისტი ჩრდილი და კონტრასტი თუ რბილი, გაფანტული შუქი
• ფონები, რომლებზეც ბრენდი მუშაობს და რომლებზეც არა
• პროპები და ატმოსფერო: მინიმალისტური სიცარიელე თუ ცოცხალი, სავსე კადრი
• რა არ უნდა მოხვდეს კადრში - ხშირად ეს სია ყველაზე სასარგებლოა

ეს ხუთი პუნქტი ბრენდბუქის შინაარსია. თუ ბრენდბუქი უკვე გაქვთ, უბრალოდ გამოგვიგზავნეთ და გადაღება ორჯერ სწრაფად წავა. თუ არ გაქვთ, ეს კარგი მიზეზია, რომ ბრენდინგი ფოტოსესიაზე ადრე გააკეთოთ და არა შემდეგ - წინააღმდეგ შემთხვევაში იმავე პროდუქტს მეორედ მოგიწევთ გადაღება, უკვე სწორ ფონზე.

ადგილი ლოგოსა და ტექსტისთვის

ეს ის ნაწილია, რომელსაც კლიენტების უმეტესობა გადაღების მერე იხსენებს.

ბანერზე, ქავერზე ან სთორიზე ფოტოს ლოგო და წარწერა ადევს. დიზაინერი ლოგოს იქ ვერ დადებს, სადაც ფოტოგრაფმა ადგილი არ დატოვა - პროდუქტის ან სახის გადაფარვა კი ვარიანტი არ არის. ამიტომ საკვანძო კადრებს ყოველთვის ვიღებთ უფრო ფართოდ, ვიდრე საბოლოო კომპოზიცია მოითხოვს: ერთი მხარე შეგნებულად ცარიელი რჩება.

მეორე დეტალი კონტრასტია. თუ ლოგო თხელი და ღია ფერისაა, ის ღია, ჭრელ ფონზე უბრალოდ გაქრება. ამიტომ სერიოზულ პროექტში ლოგო ერთი ფაილი არასდროსაა - ის ვერსიების სისტემაა: ძირითადი, ერთფეროვანი, ინვერსიული, მინიმალური ზომისთვის გამარტივებული. ლოგოს დამზადება სწორედ ამ სისტემას გულისხმობს და არა ერთ ლამაზ ნიშანს. როცა ეს ვერსიები არსებობს, ფოტოგრაფსაც უფრო თავისუფალი ხელი აქვს.

ერთი გადაღება, სამი ფორმატი

ერთი და იგივე კადრი დღეს სამ სხვადასხვა ადგილას მიდის: საიტზე ჰორიზონტალურად, ინსტაგრამის პოსტში 4:5-ში, სთორისა და Reels-ისთვის 9:16-ში.

თუ კომპოზიცია ზუსტად ჰორიზონტალურ კადრზეა აწყობილი, ვერტიკალურ ვარიანტში პროდუქტს ან თავი მოეჭრება, ან ისეთი უხერხულად დაჯდება, რომ ცალკე გადაღება დასჭირდება.

ამის თავიდან აცილება მარტივია: მთავარი ობიექტი კადრის ცენტრალურ ზონაში უნდა იყოს, კიდეებზე კი მარაგი დარჩეს. ჩვენ საკვანძო კადრებს განზრახ ვიღებთ ორ ორიენტაციაში - ერთი გადაღების დღეს ეს ხუთი წუთია, მერე კი მთელი ხელახალი სესიაა.

ვის რა ევალება

აქ ხშირად ერევათ, ამიტომ ცალკე ვწერთ.

დიზაინერი წესებს ქმნის: პალიტრა, ტიპოგრაფიკა, ფოტოსტილის მიმართულება, რეფერენსები. ფოტოგრაფი ამ წესებს ტექნიკურ გადაწყვეტილებებად თარგმნის: რომელი განათება, რომელი ფონი, რომელი ობიექტივი, რომელი რაკურსი. რეტუშორი კი ზრუნავს, რომ ასი კადრი ერთმანეთს ფერით ემთხვეოდეს და არა თითოეული ცალკე იყოს „ლამაზად დამუშავებული".

გულახდილად: ფოტოგრაფმა ბრენდის წესები არ უნდა მოიგონოს, დიზაინერმა კი ფოტოგრაფს დიაფრაგმა არ უნდა უკარნახოს. როცა ეს საზღვარი დაცულია, პროექტი მშვიდად მიდის.

თუ ბრენდბუქი ჯერ არ გაქვთ

პატარა ბიზნესს ხშირად ჰგონია, რომ ეს სამოცგვერდიანი დოკუმენტია და ჯერ ადრეა. სინამდვილეში პირველი გადაღებისთვის ერთი გვერდიც კმარა:

• 3-5 ფერი HEX კოდებით
• ორი შრიფტი - სათაურისა და ტექსტისთვის
• 5 რეფერენს-ფოტო „ასეთი გვინდა" და 5 „ასეთი არა"
• ერთი წინადადება ბრენდის ხასიათზე: მკაცრი და მინიმალისტური თუ თბილი და ხალხური

ამ ერთი გვერდით უკვე შესაძლებელია გადაღება, რომლის შედეგიც ერთ წელიწადში აღებულ ფოტოებსაც მოერგება.

შეჯამება

კარგი კომერციული ფოტო ლამაზი ფოტო არ არის - ის ფოტოა, რომელიც ბრენდის დანარჩენ ვიზუალს ხვდება.

Emma Studio-ში პროდუქტის ფოტოგრაფიას, ბიზნეს პორტრეტსა და სოციალური მედიის კონტენტს ვიღებთ - და გამოცდილება ერთსა და იმავეს გვეუბნება: პროექტები, სადაც კლიენტს ბრენდის წესები მზად აქვს, უფრო სწრაფად სრულდება და გადაღება ერთხელ ხდება, არა ორჯერ. ნიმუშები პორტფოლიოშია.

თუ გადაღებას გეგმავთ და ბრენდის მასალები გაქვთ, უბრალოდ თან წამოიღეთ. თუ არ გაქვთ - მოდით, ჯერ ამაზე ვისაუბროთ.