ავტო ფოტოსესია

ავტომობილის ფოტოგრაფიაში მთავარი სირთულე ის კი არ არის, რომ მანქანა დიდია. მთავარი ის არის, რომ მისი ზედაპირი არაფერს ინახავს თავისთვის: გაპრიალებული ფრთა ირეკლავს ცას, გვერდითა შენობას, ელექტროსადენს და ხშირად თავად ფოტოგრაფსაც. თუ ანარეკლს არ მართავ, კადრში მანქანის ფორმა ქრება და რჩება ლაქებისა და ხაზების არეული ნაკრები. ამიტომ ვიწყებთ არა კამერით, არამედ იმით, თუ რა დგას ავტომობილის ირგვლივ.

მეორე ინსტრუმენტი დროა. ოქროს საათი - მზის ამოსვლა და ჩასვლა - იძლევა რბილ, დაბალ შუქს, რომელიც კორპუსზე გრძელ, ლამაზ ბზინვარებას ხატავს და ფერს სითბოს ჰმატებს. ლურჯი საათი, ჩასვლიდან დაახლოებით ოცი წუთი, სხვა ხასიათისაა: ცა ჯერ კიდევ ღიაა, ფარები უკვე ანათებს და კადრი დრამატული ხდება. სპორტულ და მუქ ავტომობილებს ეს დრო განსაკუთრებით უხდება. შუადღის მზე კი ყველაზე ცუდი მოკავშირეა - ის მკვეთრ ჩრდილს აგდებს და ლაქას ბრტყელს ხდის.

მანქანის ფოტოსესია ორ სრულიად განსხვავებულ ამოცანას ემსახურება. ერთი მხრივ, კერძო მფლობელს სჭირდება მანქანის ფოტო განცხადებისთვის: სუფთა, სრული, ნდობის მომგვრელი კადრები, რომლებიც მყიდველს კითხვას არ უტოვებს. მეორე მხრივ, ავტოსალონს სჭირდება ერთიანი ვიზუალური სტილი ათეულობით ავტომობილზე, რომ კატალოგი და ვებსაიტი ერთი ხელით ნაკეთები ჩანდეს. ავტომობილის ფოტო გადაღება ორივე შემთხვევაში ერთი ლოგიკით იგება, მაგრამ შედეგი სხვადასხვა ფორმატში იკრიბება.