დაბადების დღე ის ერთი დღეა, როცა ყველა ერთ ადგილას იყრება — ოჯახი, მეგობრები, ისინიც, ვისაც წელიწადში ერთხელ თუ ნახავთ. სანამ თქვენ სტუმრებს უმასპინძლდებით, ტორტს ჭრით, საჩუქრებს ხსნით — ვინ იღებს ამ ყველაფერს? ჩვეულებრივ — ვიღაც სტუმარი, ტელეფონით, ნახევარი კადრი ბუნდოვანი, ნახევარი ცუდ განათებაში. და მერე, როცა ამ საღამოს გახსენება მოგინდებათ, აღმოაჩენთ, რომ ნამდვილად კარგი ფოტო — არც ერთი.
ჩვენ წვეულებას არ ვაჩერებთ. არავის ვაყენებთ ხელოვნურ პოზებში, არ ვაწყვეტინებთ მომენტს „აბა, ერთად ჩამოდექით". პირიქით — ვცდილობთ, რომ ჩვენი იქ ყოფნა საერთოდ დაგავიწყდეთ. ვიღებთ ისე, როგორც ხდება: სანთლების ჩაბერვის წამს, ბავშვის გაოცებულ სახეს ტორტთან, იმ წუთს, როცა ბებია და შვილიშვილი ერთად იცინიან. სწორედ ეს კადრებია, რომელსაც წლების შემდეგ ხელში აიღებთ.
და მნიშვნელობა არ აქვს, ვისი დაბადების დღეა — ერთი წლის პატარის პირველი ტორტი (cake smash), ბავშვის წვეულება ანიმაციური თემით, თუ ბებიის 80 წლის იუბილე, სადაც სამი თაობა ერთ მაგიდასთან იკრიბება. ყოველ ასაკს თავისი რიტმი აქვს და ჩვენ მას მივყვებით. შედეგი ერთია: ალბომი, რომელსაც ოჯახი წლების მერეც გადაშლის.