ნათლობაზე ყველაფერი ერთდროულად ხდება: მოძღვარი ლოცვას კითხულობს, პატარა ტირის ან იცინის, ნათლია ღელავს, ბებია სანთელს ანთებს, სტუმრები კართან იყრებიან. მშობლები ამ დღეს თითქმის ვერ ხედავენ - საქმეში არიან. და როცა საღამოს ტელეფონებს გადახედავენ, აღმოაჩენენ: ათი ბუნდოვანი კადრი, ნახევარი ვიღაცის ზურგით, მთავარი წამი კი - საერთოდ არავის აქვს.
ჩვენ ეკლესიაში ისე ვმუშაობთ, რომ ჩვენი იქ ყოფნა არ იგრძნობა - ფლეშის გარეშე, ხმაურის გარეშე, მოძღვრის კურთხევით. წინასწარ ვიცით, სად დავდგეთ მირონცხებისას, საიდან ჩანს ემბაზი, როდის მოხდება ის წამი, რომელიც მეორედ აღარ განმეორდება. ეს გამოცდილების საქმეა: ცერემონიის რიტმი ვიცით და მას მივყვებით, არ ვმართავთ.
შემდეგ კი - ის, რაც ნათლობას ნამდვილ ოჯახურ დღედ აქცევს: ჯგუფური კადრები ნათლიებთან ეკლესიის ეზოში, პატარას პორტრეტები ნათლობის თეთრ სამოსში, სუფრა, სადამდეც სამი თაობა ერთად ზის. წლების მერე ეს ალბომი ის იქნება, რითიც თქვენს შვილს საკუთარ ნათლობას უამბობთ.